Vertrouwen op God
Ik ben geboren als 2e zoon in een gezin met 5 kinderen. Ik heb 2 broers en 2 zussen. We waren een christelijk gezin. Zondags gingen we naar de kerk of zondagsschool. Na het eten werd er altijd een stukje uit de Bijbel gelezen. Ik ben dankbaar dat mijn ouders mij dit hebben meegegeven.
Mijn opvoeding was enigszins afstandelijk en gericht op eigen verantwoordelijkheid en zelfstandigheid. Er was geen ruimte voor emoties of gevoelens. Dat vond ik toen heel normaal. Een paar jaar geleden kwam ik er achter dat gevoelens een onderdeel zijn van het menselijk leven. Dit geeft een extra dimensie aan je leven, al is het soms ook wel eens lastig.
Op mijn 18e jaar heb ik heel bewust belijdenis gedaan. Als tekst kreeg ik mee: 1 Petrus 1:13: 'Doe daarom een gordel om uw middel, wees verstandig en nuchter'. Dit heb ik altijd in de praktijk gebracht. Ik beredeneerde alles wat ik deed. Alles moest nuttig zijn of een functie hebben. Ik controleerde mijn eigen leven. Tijdens CR kwam ik er achter dat vers 13 nog een 2e deel heeft nl: 'Vestig al uw hoop op de genade, die uw deel wordt, wanneer Jezus Christus zich zal openbaaren'. Ik hoefde het niet zelf te doen maar deed dat wel.
Start CR.
In 2002 zijn mijn lieve vrouw en maatje, onze dochter en ik naar Amersfoort verhuisd om voor het Leger des Heils te gaan werken als gezinshuisouder. We kregen een huis van het Leger en 4 pleegkinderen om voor te zorgen. Dit was een mooie maar ook zware tijd. In de zomer van 2007 besloten we om aan het einde van dat jaar met het gezinshuis te gaan stoppen en een sabbatsjaar te nemen om uit te rusten. Daarna zouden we wel zien wat God op ons pad zou brengen. Een paar weken later werd er in de kerk afgekondigd dat de cursus Celebrate Recovery gegeven zou worden. Mijn vrouw besloot al snel dat ze deze cursus wilde gaan doen. Voor mij zou het ook goed zijn, zei ze. Ik dacht toen: Hoezo? Ik ben niet verslaafd aan alcohol of drugs. Ik heb geen problemen. Toch besloot ik om de cursus te gaan doen. Misschien waren er wel wat dingen die tussen mij en God in stonden. Ik heb God als het ware uitgedaagd om te laten zien wat er nog zat. Die uitdaging heeft God aangenomen.
Tijdens de cursus werd ik onder andere geconfronteerd met het vertrouwen op God. In hoeverre vertrouwde ik God. Ik kwam er achter dat ik God vertrouwde als het ging om vergeving van zonden of dat Hij het is die mijn leven leidde. Aan de andere kant hield ik zelf alles onder controle. God mocht niet verder gaan dan de ruimte die ik Hem gaf. Ik wist wel wat goed was en wat niet. Als alles maar op mijn manier gebeurde, dan ging het goed. Daardoor vond ik het bijvoorbeeld erg moeilijk om hulp te vragen. Die ander doet het op zijn manier, en die is anders dan mijn manier. Op dat moment ben ik de controle kwijt.
Op het gebied van financiën gaf ik God helemaal geen ruimte. Ik ging er van uit dat ik dit allemaal zelf moest regelen. Als ik er de controle over had, dan zou alles wel goed komen. Ik vertrouwde God niet op dit gebied. Dit had ook gevolgen voor mijn relatie met mijn vrouw. Als we onenigheid hadden, ging het altijd over geld. Ik vond dan dat zij geld uit gaf aan zaken die in mijn ogen niet nodig of functioneel waren. Zaken die IK niet belangrijk vond, maar voor mijn vrouw wel belangrijk waren. Ik wilde alle controle houden, maar in een relatie kan dat niet, want je bent met z'n 2-en. Dit heeft mij heel veel gepieker opgeleverd en ook zorgen.
Tijdens de cursus werd het mij erg duidelijk dat ik dus heel trots was en God niet vertrouwde. Op een avond heb ik dit beleden aan God en dit gebied toevertrouwt aan zijn leiding. Regelmatig moet ik deze keuze opnieuw maken, want de verleiding is erg groot om de touwtjes weer zelf in handen te nemen. Dit zorgt dan gelijk voor veel onrust in mijn hoofd.
In Mattheus 6:25-34 staat:
'Daarom zeg Ik jullie, maak je niet bezorgd over wat je zult eten of drinken om in leven te blijven, en ook niet over de kleding voor je lichaam, Is het leven niet meer dan het eten, en je lichaam niet meer dan de kleding? Kijk naar de vogels van de hemel: ze zaaien niet en maaien niet en oogsten niet, je hemelse Vader voedt ze. Zijn jullie niet veel meer dan de vogels? Wie van jullie kan met al zijn zorgen een el(dag) toevoegen aan zijn leven? ...... Jullie hemelse vader weet wel dat je dat allemaal nodig hebt. Zoek eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan krijg je dat alles erbij. Maak je dus niet bezorgd over de dag van morgen......
Ik heb gemerkt dat God heel goed weet wat goed voor mij is. Het geeft mij ook veel rust en vrede. We zitten nu midden in een verbouwing en gaan bijna verhuizen. Veel dingen lopen anders dan verwacht, maar toch ben ik niet ongerust of bezorgd.
Thuis heb ik een beeldje in de kast staan van een vaderfiguur met aan zijn hand een kind. Die vaderfiguur is God en ik ben het kind. Ik wil aan zijn hand wandelen, de rest van mijn leven.